زمان حبيت واحد...حبيته اوى، اكتر ما اي كلام ممكن يوصف. كان حب خيالي، كان بالنسبالي حلم عيشت أحلم بيه طول حياتي، و متخيلتش فى يوم إنه يبقى حقيقة. و ده كانت أول غلطة- إنى نسيت قيمة نفسي، طلعت الشخص ده السما، و نزلت نفسي لسابع أرض عشانه- ما إنى مكنتش وحشه، ولا قليلة! بس معاه، حسيت إنى أقل بنت فى الكون، حسسني إنى هوا، مش متشافه! مش محسوسه ولا ليا مكان فى حياته، كانت كل الناس بتيجي قبلي، حتى الناس اللى ميعرفهاش. المشكلة الكبيرة اللى بتبرجل دماغي لما بفكر فى القصة ده، إنى عمري ما س