"أسانسير الحياة"

Rana Rashed
Sep 25, 2025
1 min read

أسانسير الحياة، طالع بس، مفيهوش نزول.

كلنا مركزين نطلع، لكن محدش واعي، بيدفع كام، و يخسر إيه، و مين...عشان يطلع للمستوى اللى بعده.

القهوة اللى بتقعد عليها و مفيش فى جيبك غير ٥ جنيه تمن الشاي، مستحيل...ترجع تستطعم شايها تانى بنفس الطريقة، و انت فى جيبك ١٠٠ جنيه.

و أول مرة و انت لسه عيل فى الجامعة، بترمي أول حب فى الزبالة بمنتهى السهولة، فاكر إنك هتلاقي غيره، برضه (بسهولة)، عشان عارف...إن عندك وقت، و إختيارات.

و فعلاً...بتمنحك الحياة ساعتها وقت، و إختيارات يمكن أحسن بكتير من اللى سيبته...بس ساعتها، مبتعرفش تحب تانى بنفس الطريقة ابداً، لإن عداد قلبك، مبقاش على الزيرو.

كل حاجة بتفوت و تعدي، بنبقى منشغلين اوى، إنها تفوت سهلة و سريعة، عشان نخلص سريع سريع...لكن بننسى، إن عمرنا كمان بيفوت معاها.

اللحظة اللى بتمشي، و الناس اللى بترحل، و العمر اللى بيتعد...بيفوتوا كلهم عادي، لكن مبيرجعوش تانى.

مستحيل ترجع تلاقي بني آدم فارقته جوه حد تانى...او تلاقي وطن هجرته، جوه بلد تانيه...حتى لو كانت أفخم بلد فى الدنيا.

و بسأل نفسي النهارده...ليه كل الناس علمتني ازاي أتقدم!

ازاي أحرق سنين...

ازاي أدوس على قلبي و أهاجر...

و محدش ابداً علمني...

ازاي أفضل،

ازاي أحارب عشان اللى بحبه...

ازاي أقرى الكلام اللى ما بين السطور،

اللى لو إتقال، كان ممكن يغير كتير.

و انت طالع فى الاسانسير لفوق،